Zimowe marzenia o wiośnie🌸

-
Za oknem zima. Ogród zmarznięty, cichy i nieruchomy. A ja siedzę w swojej pracowni i myślę o tym, jak będzie wyglądał w tym roku.

Postanowiłam, że powstanie ogród cukierkowy. Pełen jasnych kolorów, miękkich różów, delikatnych fioletów..... Taki trochę jak z bajki.



Nie mogę się już doczekać wiosny. Tego momentu, kiedy wyjdę na zewnątrz i zacznę sadzić pierwsze rośliny. Kiedy będę siać nasiona z nadzieją, że wszystko pięknie wyrośnie. Czekam na zapach świeżo skoszonej trawy i na widook równych, zadbanych grządek.

A potem przyjdzie czas na dekoracje. Ustawię moje damy z gałęzi. Pojawią się wielkie, przerysowane kwiaty, dzwonki i inne ozdoby, które dodadzą ogrodowi lekkości i odrobiny fantazji.

Wczoraj, żeby choć trochę przybliżyć tę wiosenną atmosferę, zrobiłam kilka zdjęć. Chciałam pokazać moje postacie z gałęzi — delikatne, ażurowe, już gotowe, by w przyszłości zamieszkać w ogrodzie.

Na razie jednak mogę tylko planować i marzyć. Zimą zostaje wyobraźnia. Ale to właśnie teraz rodzi się wszystko to, co zakwitnie wiosną.

Na co najbardziej czekasz, gdy myślisz o nadchodzącej wiośnie? 


Z pozdrowieniami,
Iwona🥰🩷

Komentarze

  1. jotka21 lut 2026, 08:14:00

    Już niebawem, kochana, żurawie przylatują, dzień coraz dłuższy, słonko mocno grzeje.
    Bardzo jestem ciekawa nowych plecionek i widoku wiosennego ogrodu!
    Czekam na to ciepełko, które pozwala posiedzieć na ławce i na pierwsze kwiatki:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Autorka „Gałęziowych Opowieści”21 lut 2026, 09:56:00

      Oj tak, już niedługo!
      Żurawie wracają, dni stają się dłuższe, a słońce coraz mocniej grzeje 🌞
      Też nie mogę się doczekać wiosennych plecionek i rozkwitającego ogrodu 🌸
      Ciepłe chwile na ławce i pierwsze kwiatki będą prawdziwą przyjemnością dla mnie też. 🌿

      Usuń
  2. Yolanthe21 lut 2026, 09:02:00

    Widuję już klucze kaczek i gęsi ...wracają :) A więc idzie wiosna i nawet to - 8 dzisiejszej nocy tego nie zmieni :) Czekanie na nią to tęsknota za światłem, ciepełkiem, energią i zmianą... sprawia, że czuję się lepiej :) Patrząc na foty widzę , że znowu nas zaskoczysz nową aranżacją swojego ogrodu. Jestem pewna, że to będzie kolejna uczta dla oczu i ducha . A póki co - byle do wiosny ! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Autorka „Gałęziowych Opowieści”21 lut 2026, 09:55:00

      Oj tak
      Widok wracających kaczek i gęsi to już prawdziwy znak, że wiosna jest tuż tuż, nawet przy nocnym –8 ❄️
      Czekanie na cieplejsze dni ma w sobie coś magicznego – tęsknota za światłem, energią i zmianą dodaje radości 🌸
      Już nie mogę się doczekać, aż ogród pokaże nową, zaskakującą aranżację – będzie prawdziwa uczta dla oczu i ducha 🌿
      Byle do wiosny! 🌞

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Choinka mimo wszystko

-
Obraz
Nadchodzące Święta Bożego Narodzenia są już drugimi, które przeżywam, wciąż zmagając się z chorobą nowotworową. Tym razem jest we mnie więcej spokoju — choć ciało nadal przypomina o wszystkim, co przeszło. Skutki chemioterapii, operacji, radioterapii oraz kolejnych wlewów Kadcyli wciąż dają o sobie znać. Są dni lepsze i gorsze, ale nauczyłam się z nimi żyć — krok po kroku, z większą uważnością na siebie. Mimo że często czuję się słaba, dziś udało mi się zrobić coś bardzo ważnego — ubrałam choinkę. Zrobiłam to tak wcześnie, bo wiem, że dzień przed Wigilią znów będę w drodze do szpitala w Zielonej Górze. To kolejny taki wyjazd, jeden z wielu na drodze, która nauczyła mnie planować wszystko inaczej niż kiedyś — z wyprzedzeniem, z pokorą i z myślą o własnych siłach. Prawdziwy, żywy świerk stanął w moim domu jak cichy znak, że święta przyjdą mimo wszystko — nawet jeśli ich przedsmak miesza się z zapachem szpitalnych korytarzy i zmęczeniem długiej drogi. Przez lata sama robiłam ś...
Czytaj więcej

2025: rok próby, miłości i siły

-
Obraz
Kilka słów o chorobie, ogrodzie i ludziach, którzy byli obok Rok 2025 zapisze się w moim życiu bardzo wyraźnie. To był czas próby – cichej, długiej i wyczerpującej. Czas, w którym życie bez pytania kazało mi zwolnić, a ja musiałam nauczyć się patrzeć na wszystko inaczej. Mój ogród… mój azyl, moja przestrzeń spokoju… chwilami nie wyglądał tak jak zawsze. Kalinę koralową zaatakowały mszyce, róże chorowały na plamistość. Patrzyłam na chore rośliny z ciężkim sercem, ale nie potrafiłam mieć do siebie pretensji. Zbyt często byłam w drodze do Zielonej Góry – na radioterapie, wlewy, kolejne badania. Zbyt często całe moje siły pochłaniało samo przetrwanie dnia. A jednak były w ogrodzie momenty, które wzruszały mnie do łez. Posadzona ukochana petunia Conchita Grande Pink odwdzięczyła się z nawiązką – zwisała długimi kaskadami jak kwiatowy wodospad, jakby chciała mi wszystko wynagrodzić. Każdego dnia patrzyłam na nią z niedowierzaniem i wdzięcznością. Podobnie było z moją ...
Czytaj więcej

🌾 Makówka z wierzby płaczącej — lekka jak koronka

-
Obraz
Wierzba płacząca ma dla mnie szczególne znaczenie — to roślina, która od zawsze przyciągała mnie swoją subtelnością i miękką linią. Jej giętkie, długie witki wydają się zapraszać do tworzenia czegoś pięknego i naturalnego. Dla mnie, ta wierzba jest jak symbol harmonii — delikatna, ale jednocześnie pełna siły, by zmieniać przestrzeń wokół siebie. Pewnego dnia, gdy z wnuczką bawiłyśmy się w ogrodzie, piłka potoczyła się w stronę wierzby, a ja, schylając się, by ją podnieść, nagle pomyślałam: "Co by było, gdybym mogła wykorzystać te cudowne gałęzie i stworzyć coś, co oddałoby ich naturalną urodę?" Tak narodził się pomysł na makówkę z wierzby płaczącej — lekką, pełną przestrzeni formę, która stała się moją wizją połączenia natury z rękodziełem. ✨ Krok 1: Koronkowa baza z drutu Zaczęłam od stworzenia delikatnej bazy z drutu, która miała stanowić szkielet całej makówki. Użyłam cienkiego drutu o grubości około 1 mm, który wygięłam w formę otwartej konstrukcji...
Czytaj więcej