Bajka o Zaczarowanym Ogrodzie i Niezwykłych Wnuczętach Królowej Babci
Dawno, dawno temu, w sercu zaczarowanej doliny, istniał maleńki ogród, którego nikt nie znalazłby na mapie. Nie był duży, ale jego ścieżki prowadziły do największych cudów świata. Kwiaty w nim szeptały do siebie historie, motyle tańczyły jak baletnice, a wśród trawy biegały radośnie małe stópki wnuków pewnej mądrej i kochającej królowej – Babci. Każdego dnia ogród rozbrzmiewał śmiechem i zabawą. Najstarsza z królewskich wnuczek, księżniczka Madzia, miała wyjątkowy dar: widziała świat w kadrze. Zawsze nosiła ze sobą swój czarodziejski aparat i potrafiła uchwycić piękno, którego inni nie zauważali – zachód słońca odbijający się w kropli rosy czy uśmiech siostry, który rozjaśniał niebo. Księżniczka Kasia i księżniczka Nadia były dwiema lśniącymi gwiazdami tańca. Gdy zaczynała grać muzyka, ogród zamieniał się w salę balową, a one wirowały jak liście porwane przez wiatr. Ich taniec był tak piękny, że nawet ptaki milkły, by patrzeć w zachwycie. Często urządzały pokazy specjalnie ...