Gałęziowe opowieści Iwony

Czasem najprostsze rzeczy powstają z największym trudem. Ten wianek nie jest idealny – ale jest cały mój. Stworzony z zachwytu, uporu i dłoni, które mimo wszystko wciąż chcą tworzyć. Kilka dni temu sąsiadka zapukała do moich drzwi, trzymając w rękach dużą torbę. W środku – strąki nasienne judaszowca, które o tej porze roku wspaniale dekorują jej ogród. Ich podłużne, skręcone formy od razu przyciągnęły mój wzrok. W jednej chwili wiedziałam, co z nimi zrobię – powstanie wianek. Do kompozycji postanowiłam dodać coś lekkiego i delikatnego – różowe kwiaty zawciągu pospolitego, który właśnie teraz kwitnie na pobliskiej łące. Co roku go zbieram i suszę, bo zawsze trafia do moich wianków i bukietów. Zaczęłam od słomianej bazy. Powoli, z uwagą, oplatałam ją drutem florystycznym, mocując bukieciki strąków i długie łodyżki zawciągu. Każdy element miał swoje miejsce – wszystko układało się naturalnie, jakby samo prowadziło dłonie. Praca była cicha, spokojna, niemal medytacyjna. Ale nie była łatwa....

🌾 Wianki splecione z lata 🌾 Na wsi lato kończy się powoli, cicho. Zboża już zebrane, pola odpoczywają, a w powietrzu unosi się zapach sierpnia – suchy, złocisty, lekko ziołowy. W miasteczkach i wsiach zaczynają się dożynki – te barwne, radosne święta pracy i plonów. Kilka dni temu zadzwoniła do mnie pani Basia z nietypową, ale niezwykle miłą prośbą. – Zrobisz dla nas wianki? – zapytała z ciepłem w głosie. Nie wahałam się ani chwili. Jeszcze tego samego dnia zanurzyłam ręce w koszach pełnych suszonych kwiatów i zaczęłam splatać lato w krąg. 🌸 Powstały cztery wianki na głowę – lekkie, kolorowe, pełne zapachu i faktury. 🌿 Ale największą frajdę sprawił mi ten piąty – wianek na drzwi. Jest naprawdę wyjątkowy. Kompozycja, którą można nie tylko powiesić, ale i kontemplować. Delikatny zatrwian w odcieniach różu i fioletu tworzy miękką, barwną mgiełkę, jakby z letniego snu. Między jego drobnymi kwiatami wychylają się śmiało białe złociszki i gałązki czarnuszki – wystają poza ram...