Posty

Jesienne wspomnienia - inspiracje 🍁

Obraz
Jest 23 października. Leżę wygodnie, patrząc przez okno, i z jakimś nostalgicznym ukłuciem w sercu myślę o tym, jak potwornie szybko zleciał ten sezon. Zastanawiam się w duchu: czy tylko mi czas tak ucieka przez palce? Mój ogród, dawniej tętniący życiem i barwami, teraz prosi się już tylko o jedno – o zgrabienie opadłych liści. To już drugi rok, kiedy na tarasie i rabatach brakuje moich ukochanych, misternie przygotowywanych ozdób jesienią. Diagnoza, rak i wycieńczające leczenie onkologiczne odebrały mi na jakiś czas siły oraz dawne możliwości tworzenia. Teraz tworzę mało, tylko tyle, na ile pozwala mi zdrowie. Pozbawiło mnie to tej dawnej, corocznej magii na wielką skalę, ale na szczęście nie odebrało mi wspomnień. I to właśnie im się dzisiaj oddaję. Przeglądam zdjęcia z poprzednich lat, kiedy dekorowanie ogrodu było moim rytuałem i największą pasją. Moje oczy zatrzymują się na dawnych dziełach. Na jednym ze zdjęć dumnie prezentuje się ogrodowa dama, którą nazwałam „Nieroz...

Trzy wierzbowe giganty 3D

Obraz
Ostatni czas był dla mnie ogromnym wyzwaniem. Moja długa nieobecność tutaj nie wynikała z lenistwa czy braku chęci. Życie napisało dla mnie trudniejszy scenariusz. Ostatnie miesiące to były ciągłe wizyty w szpitalach, niekończące się badania, USG, mammografia.... i czekanie na kolejne kroki. Każdy, kto przez to przechodził, dobrze wie, ile siły to zabiera. Nie ma co ukrywać – w pewnym momencie moja psychika po prostu siadła. Poczułam się zmęczona i bezradna. Straciłam dawną energię, a lęk przed tym, co przyniesie przyszłość, zaczął brać górę. Zamknęłam się w sobie i na jakiś czas zupełnie opuściłam mój zaczarowany, twórczy świat. Na szczęście w tych najtrudniejszych chwilach nie byłam sama. Mam obok siebie cudownego męża, który był i jest moim największym oparciem. Kiedy widział, że tonę w smutnych myślach, potrafił mną w odpowiedni sposób potrząsnąć. To dzięki jego miłości, rozmowom i motywacji w końcu wzięłam głęboki oddech, zebrałam się w sobie i wzięłam w garść. Zrozumi...

Czas na hortensje!

Obraz
Dla mnie sierpień to przede wszystkim czas hortensji. Kiedy spaceruję po ogrodzie, moje oczy zawsze najdłużej zatrzymują się na krzewach odmiany Annabelle. To zdecydowanie moja faworytka do zasuszania! Jeszcze niedawno jej ogromne kule były śnieżnobiałe, a teraz zmieniły kolor na głęboką, limonkową zieleń. Kwiaty są już niemalże suche na krzewie – natura wykonała za mnie najważniejszą pracę. To idealny moment na cięcie, bo mam pewność, że w dekoracjach nie zwiędną i nie stracą formy. Część tych pięknych kwiatów ścinam po prostu do wazonów, żeby zdobiły mój dom. Tym razem jednak miałam w głowie inny plan. Postanowiłam ściąć ich trochę więcej i zrobić z nich bazę do nowego wianka. Kiedy ułożyłam gęste, limonkowe pompony w koło, wianek wyglądał pięknie, ale brakowało mu "czegoś". Żeby przełamać tę jednolitą zieleń i odgonić lekką nostalgię, dodałam subtelny, puszysty zatrwian. Na sam koniec wpadłam na jeszcze jeden pomysł. Podeszłam do hortensji ogrodowej, zerwałam k...

Sekret, który skrywał pchli targ

Obraz
Czy wierzycie w to, że przedmioty mają duszę i same wybierają swoich właścicieli? Ja po ostatnich wydarzeniach jestem tego pewna!😁 Jakieś dwa tygodnie temu wybrałam się na pchli targ w Warzymicach koło Szczecina. Uwielbiam te miejsca – mogłabym tam buszować całymi godzinami, przeszukiwać tysiące zapomnianych przedmiotów i z dreszczykiem emocji targować się o prawdziwe perełki. I wyobraźcie sobie, że nagle, w tym całym gąszczu staroci, poczułam na sobie czyjś... wzrok. Spojrzałam w dół i dosłownie zamarłam z zachwytu. Spod warstwy kurzu wyłonił się on – przepiękny, niemal stuletni wózek dla lalek z głębokich lat 30. Wyglądał, jakby czekał tam właśnie na mnie! Moje serce ogrodowej czarodziejki zabiło mocniej. Wiedziałam, że nie wrócę bez niego do domu. Ale to miejsce nie chciało mnie tak łatwo wypuścić! Chwilę później moją uwagę przykuła ogromna, tajemnicza, bardzo stara walizka. Miała w sobie coś tak m...

Pod batutą natury i bębenka 🎶

Obraz
Bum, bum, bum! Słyszycie ten rytm? Obok mojego trzydziestoletniego iglaka stoi rzeźba kobiety utkana z gałęzi, która tym razem rytmicznie gra na bębenku, jakby chciała dodać mi odwagi. A ta odwaga bardzo mi się dziś przyda... Powiedzmy sobie szczerze: nie znoszę przycinać iglaków. Robię to wyłącznie z wyższej konieczności i instynktu przetrwania – po to, żeby potwory nie pożarły reszty działki. Jak już wiecie, mój zielony zakątek jest raczej kameralny. Tutaj każdy centymetr kwadratowy to luksus, na który rośliny muszą sobie ciężko zapracować. Weźmy na przykład tego żywotnika ze zdjęcia. Ma co najmniej trzydzieści lat, choć dzięki moim regularnym zabiegom odmładzającym kompletnie tego po nim nie widać! Dwa razy w roku bawię się w jego osobistą stylistkę. Obecnie roślina z dumą prezentuje kształt przypominający znak zapytania. Moim zdaniem dodaje mu to artystycznego wyrazu i unikalnego charakteru (albo po prostu pyta, co ja znowu kombinuję). ...

Z pamiętnika Mistrzyni od Patyków. Dlaczego wiek to tylko liczba, a gałęzie nie lubią ogniska

Obraz
Mam 65 lat, a wciąż czuję w sobie ogromną chęć tworzenia – i to taką, że czasem sama za sobą nie nadążam. Chcę robić więcej, lepiej, inaczej, a pomysłów ciągle przybywa. Ostatnio ktoś mnie nawet nazwał „mistrzynią od patyków”. Przyznam, że najpierw się roześmiałam, a potem pomyślałam… coś w tym jest! Bo u mnie zwykłe gałęzie, patyki i inne „leśne skarby”, zamiast trafiać na ognisko, dostają drugie życie. Tym razem nowe życie otrzymała wiolonczela, którą stworzyłam z gałęzi wierzby płaczącej. Pomalowałam ją farbą w sprayu na kolor różowy, bo – jak wiadomo – w tym roku mój ogród ma właśnie taki cukierkowy klimat. Lubię tę swoją twórczą nieprzewidywalność. Jednego dnia mam w głowie małą ozdobę, a drugiego kończy się na tym, że cała rodzina patrzy i pyta: „To tak miało wyglądać?”. A ja z pełną powagą odpowiadam, że oczywiście – dokładnie tak! Wiem, że jedyną rzeczą, która może mnie zatrzymać, jest zdrowie. Dlatego staram się korzy...